Η εξέταση γίνεται με το ουρητηροσκόπιο. Είναι ένα λεπτό μακρύ σωληνάκι, μικρής διαμέτρου ενδοσκοπικό όργανο το οποίο διαθέτει κάμερα και είναι εφοδιασμένο με ψυχρή πηγή φωτός που μπορεί να μεταδίδει την εικόνα σε οθόνη.
Εύκαμπτο ουρητηροσκόπιο
- Ενδοσκόπια – ουρητηροσκόπια
- Πότε γίνεται ουρητηροσκόπηση;
Το ουρητηροσκόπιο εκτός από την κάμερα που διαθέτει, για να μπορούμε να βλέπουμε, είναι εφοδιασμένο με ένα μικροσκοπικό κανάλι μέσω του οποίου μπορούμε να εισάγουμε την ίνα του laser και να κάνουμε λιθοτριψία ή να βάλουμε μια λαβίδα και να αφαιρέσουμε λίθους ή συγκρήματα λίθων μετά την λιθοτριψία.
- Προετοιμασία για την ουρητηροσκόπηση
Άκαμπτο ουρητηροσκόπιο
Ο ασθενής θα πρέπει να λάβει αντιβίωση πριν την εξέταση. Επειδή η εξέταση γίνεται με γενική αναισθησία θα πρέπει να είναι νηστικός. Αν ο ασθενής λαμβάνει αντιπηκτική αγωγή θα πρέπει να έχει γίνει διακοπή και αντικατάστασή της. Η ουρητηροσκόπηση γίνεται πάντα σε κλινική ή σε νοσοκομείο, ποτέ σε ιατρείο, επειδή απαιτείται γενική αναισθησία.
Η νεφροστομία ή διαδερμική νεφροστομία είναι η παροχέτευση των ούρων, που παράγει ο νεφρός, μέσω ενός λεπτού σωλήνα. Το σωληνάκι αυτό εισέρχεται από το δέρμα και καταλήγει στο εσωτερικό του νεφρού, στην πύελο ή σε κάλυκα του νεφρού. Τα ούρα παροχετεύονται μέσα από το σωληνάκι αυτό σε έναν ειδικό συλλέκτη που είναι τοποθετημένος γύρω από την έξοδο του μικρού σωλήνα-παροχέτευσης.
ΠΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΝΕΦΡΟΣΤΟΜΙΑΣ ;
- Σε περίπτωση οξείας απόφραξης του ουρητήρα:
Ο ουρητήρας, είναι το σωληνάκι που παροχετεύει τα ούρα από το νεφρό στην ουροδόχο κύστη. Μπορεί να φράξει από έναν λίθο και να εμφανισθεί κωλικός του νεφρού, λόγω της υδρονέφρωσης. Οξεία και πολύ επώδυνη κατάσταση. Αν τα ούρα που είναι απεφραγμένα επιμολυνθούν θα επέλθει υψηλός πυρετός. Τότε έχουμε απόλυτη ένδειξη για τοποθέτηση νεφροστομίας.
- Απόφραξη στην παροχέτευση των ούρων μπορεί να προκαλέσει και ένας όγκος του ουρητήρα.
- Απόφραξη μπορεί να συμβεί και κατά την διάρκεια ενδοσκοπικών επεμβάσεων λόγω τραυματισμού του ουρητήρα. Με την τοποθέτηση της νεφροστομίας δίνουμε στην ουσία έναν άλλο δρόμο διαφυγής, μια διέξοδο για τα ούρα μέχρι να αποκατασταθεί η βλάβη.
- Νεφροστομία γίνεται επίσης ως το πρώτο βήμα της διαδερμικής νεφρολιθοτριψίας, επέμβαση με την οποία αφαιρούμε πολλαπλούς λίθους νεφρού ή ενος καραλλιοειδούς λίθου νεφρού.
- Νεφροστομία γίνεται και όταν δεν μπορεί να τοποθετηθεί Pig Tail στο τέλος μιας επέμβασης.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΦΡΟΣΤΟΜΙΑ :
Ο ασθενής καλό θα ήταν, αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, να είναι προετοιμασμένος από πριν με αντιβίωση και καλό θα ήταν να γίνει αξονική για να έχουμε μια εικόνα του νεφρού που θα παρακεντήσουμε.
Ασθενής με νεφροστομία στο αριστερό νεφρό
ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ;
- Η τοποθέτηση νεφροστομίας γίνεται σε χειρουργική αίθουσα με τις απαραίτητες συνθήκες αντισηψίας.
- Χρειάζεται ένα ακτινοσκοπικό μηχάνημα, για την αξιόπιστη παρακολούθηση της παρακέντησης και την επιβεβαίωση της ορθής τοποθέτησης της.
- Για την διενέργεια της επέμβασης απαραίτητη είναι η χρήση Υπερήχων. Όλη η διαδικασία ξεκινά και τελειώνει με την καθοδήγηση τους. Ο ουρολόγος, θα πρέπει να εντοπίσει το διατεταμένο πυελοκαλυκικό σύστημα του νεφρού, άρα θα πρέπει να έχει υδρονέφρωση, για να μπορεί να το παρακεντήσει.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ :
- Θα πρέπει να γνωρίζουμε αν ο ασθενής λαμβάνει αντιπηκτική αγωγή. Θα πρέπει στις μικροβιολογικές εξετάσεις που θα γίνουν πριν την επέμβαση να περιλαμβάνονται βασικές εξετάσεις όπως: Γενική αίματος, ομάδα αίματος, και έλεγχος της πήξης του αίματος.
- Όλη η διαδικασία ξεκινά με την τοποθέτηση του ασθενούς σε ύπτια θέση. Στην συνέχεια γίνεται αντισηψία της περιοχήςκαι ακολουθεί τοπική αναισθησία με ξυλοκαίνη. Ο ουρολόγος με την βοήθεια Υπερήχων θα προχωρήσει σε παρακέντηση του νεφρού, μέσω του δέρματος, με μια λεπτή βελόνη μέχρι το κέντρο του νεφρού, πύελος του νεφρού ή μέχρι κάποιον διατεταμένο κάλυκα. Στην συνέχεια γίνεται τοποθέτηση οδηγού σύρματος, απόσυρση της βελόνης και τοποθέτηση, με οδηγό το σύρμα, του ειδικού καθετήρα (σωληνάκι) μέχρι την πύελο του νεφρού. Ακολουθεί έγχυση σκιαγραφικής ουσίας για την επιβεβαίωση, μέσω της ακτινοσκόπησης, της ορθής τοποθέτησης. Εφ´όσον η τοποθέτηση είναι επιτυχής ακολουθεί η σταθεροποίηση του καθετήρα στο δέρμα και η τοποθέτηση του συλλέκτη ούρων. Είναι απαραίτητη η παραμονή, για λίγες ώρες στην κλινική, για την παρακολούθηση του ασθενούς.
Τι είναι ;
η κυστεοσκόπηση είναι η εξέταση εκείνη με την οποία διερευνούμε την ανδρική ή την γυναικεία ουρήθρα, τον προστάτη και την ουροδόχο κύστη.
Πως γίνεται ;
Εύκαμπτο κυστεοσκόπιο
Εύκαμπτο κυστεοσκόπιο
Κυστεοσκοπικός πύργος και άκαμπτο Κυστεοσκόπιο
Γιατί και πότε να κάνουμε κυστεοσκόπηση ;
Το PSA Tot είναι μια εξέταση αίματος, απαραίτητη για τον έλεγχο του Προστάτη. Γίνεται το πρωί νηστικός με αιμοληψία.
Με το PSA Tot μπορούμε να έχουμε σημαντικές πληροφορίες για τον Προστάτη. Δηλαδή, αν ο προστάτης είναι μικρός ή μεγάλος. Αν έχει οξεία ή χρόνια φλεγμονή – προστατίτιδα. Αν είναι σταθερή η τιμή του PSA Tot ή υπάρχει άνοδος. Η σταδιακή και συνεχής άνοδος του μπορεί να δείχνει κακοήθεια.
Απαραίτητο για την σωστή εκτίμηση του PSA Tot είναι να έχει ο Ουρολόγος ιστορικό του ασθενούς. Επίσης χρειάζεται να επιβεβαιωθεί οποιαδήποτε υποψία, και το όποιο αυξημένο αποτέλεσμα, με δακτυλική εξέταση του προστάτη.
Μια μεγάλη παγίδα στην εκτίμηση του PSA Tot, είναι οι “φυσιολογικές τιμές” που αναγράφονται δίπλα στο αποτέλεσμα που δίνουν τα μικροβιολογικά εργαστήρια. Ακόμη χειρότερα οι “εκτιμήσεις – απαντήσεις”, που λαμβάνουν οι ασθενείς στην ερώτηση αν τα αποτελέσματά τους είναι καλά.
Το Psa tot μπορεί να φαίνεται “φυσιολογικό” αλλά στην πραγματικότητα να είναι το διπλάσιο. Όταν ο ασθενής λαμβάνει κάποια συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή το PSA Tot που θα πάρει ως αποτέλεσμα είναι το μισό της πραγματικότητας. Ένα αποτέλεσμα π.χ PSA Tot : 3,0 ng/ml που φαίνεται να είναι “φυσιολογικό” στην ουσία είναι PSA Tot : 6,0 ng/ml. Αν ο ασθενής δεν προσέλθει στον ουρολόγο για να πάρει το απαραίτητο ιστορικό και να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες τότε ο ασθενής πιθανόν να διατρέχει κίνδυνο. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος διότι ακόμη και κακοήθεια να έχει ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα.
Για άλλη μια φορά πρέπει να τονίσω πόσο σημαντικός είναι ο προληπτικός έλεγχος για τον προστάτη. Ένας έλεγχος – επίσκεψη στον ουρολόγο μία φορά τον χρόνο κάθε χρόνο με ταυτόχρονη λήψη και διατήρηση ιστορικού απο τον ουρολόγο.
Για περισσότερες και εκτενέστερες πληροφορίες δείτε τη σελίδα του προστάτη.
-
Φλοιικές κύστες νεφρού (εικόνα 1)
Οι νεφρικές κύστες είναι μορφώματα με ομαλά τοιχώματα, με μορφή σφαιρική ή ωοειδή που περιέχουν ένα διαυγές η υποκίτρινο υγρό.
Μπορεί να είναι μία, μονήρης κύστη, ή πολλές. Μπορεί να εμφανισθεί στον ένα νεφρό ή και στους δύο.
Αν η κύστη εμφανισθεί κατά την διάρκεια του βίου μιλάμε για επίκτητη κύστη. Αν υπάρχουν με την γέννηση τότε είναι εκ γενετής.
Αν οι κύστες βρίσκονται στον φλοιό του νεφρού τις ονομάζουμε φλοιικές (βλέπε εικόνα 1). Όταν οι κύστες βρίσκονται παρά της πυέλου, ονομάζονται παραπυελικές.
- Οι άνδρες παρουσιάζουν συχνότερα κύστες. Περίπου το ένα τέταρτο των ανθρώπων που είναι μεσήλικες έχουν κύστες νεφρού.
Οι κύστες νεφρού είναι αθώο εύρημα. Ειδικά αν είναι φλοιικές δεν δημιουργούν πρόβλημα στο νεφρό. Στον αντίποδα βέβαια υπάρχει η πολυκυστική νόσος, κληρονομική κατάσταση, όπου ο νεφρός παρουσιάζει πληθώρα κύστεων, σε τέτοιο βαθμό που να επηρεάζεται η νεφρική του λειτουργία γιατί το παρέγχυμα του έχει αντικατασταθεί από κύστες.
- Η αιτία εμφάνισης των κύστεων εικάζεται ότι μπορεί να είναι η σωληναριακή απόφραξη και η ισχαιμία του νεφρικού παρεγχύματος.
Οι κύστες συνήθως δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορούν να παρουσιάσουν πόνο, όταν λόγω μεγέθους παρουσιάσουν εμπόδιο-απόφραξη στην ροή των ούρων.
Οι κύστες νεφρού συνήθως ανευρίσκονται ως τυχαίο εύρημα κατά την διάρκεια Υπερηχογραφήματος των νεφρών που γίνεται είτε για λόγους πρόληψης, κατά την διάρκεια κάποιου τσεκάπ, είτε για κάποιο άλλο λόγο. Ανευρίσκονται τυχαία, ακριβώς γιατί είναι ασυμπτωματικές.
Καταλαβαίνουμε ότι ο πιο εύκολος διαγνωστικός έλεγχος είναι το Υπερηχογράφημα του νεφρού. Μ´αυτό θα διαπιστωθεί αν πρόκειται για μια απλή κύστη νεφρού ή αν χρειάζεται να διερευνηθεί περισσότερο με Αξονική τομογραφία και την ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικής ουσίας.
Παραπυελική κύστη νεφρού (υπέρηχο 2)
Φλοιικές κύστες νεφρού (υπέρηχο 1)
Αν διαπιστωθεί ότι ο ασθενής μας παρουσιάζει μία ή περισσότερες κύστες, φλοιικές (βλέπε Υπέρηχο 1) ή παραπυελικές (βλέπε Υπέρηχο 2), θα πρέπει να του συστήσουμε ταχτικό έλεγχο με Υπερήχους, εξετάσεις ούρων και αίματος, για έλεγχο της νεφρικής του λειτουργίας.
- Υπάρχει μια κατηγοριοποίηση των κύστεων του νεφρού κατά Bosniak. Στο σύστημα αυτό οι κύστες ταξινομήθηκαν ανάλογα με το πως παρουσιάζονται (αν έχουν διαφράγματα – χωρίσματα – στο εσωτερικό τους ή αυξημένο μέγεθος) από την κατηγορία I, απλές κύστες, έως την κατηγορία IV, όπου κατατάσσονται οι σαφώς κακοήθεις καταστάσεις όπου χρειάζεται να επέμβουμε με μερική ή ριζική νεφρεκτομή.
- Θεραπευτική παρέμβαση στην μεγάλη πλειοψηφία των Φλοιική κύστη νεφρούπεριπτώσεων δεν χρειάζεται. Αυτή θα απαιτηθεί αν προκαλεί υδρονέφρωση ή αν προκαλεί λόγω πολύ μεγάλου μεγέθους πιεστικά φαινόμενα σε γειτονικά όργανα. Για ποια θεραπευτική μέθοδο θα ακολουθήσουμε το κριτήριο είναι η θέση και το μέγεθος της.
Σε κάποιες περιπτώσεις προτιμάται η παρακέντηση της διαδερμικά, υπό παρακολούθηση με υπερήχους ή αξονική τομογραφία, η αφαίρεση του υγρού που περιέχει και η έγχυση αλκοολούχου διαλύματος που προκαλεί σκλήρυνση. Άλλες φορές όταν η κύστη έχει μεγάλες διαστάσεις προτιμάται η λαπαροσκοπική αφαίρεση της.
Είναι η κατάσταση κατά την οποία στο σπέρμα υπάρχει αίμα. Το σπέρμα σ´αυτήν την περίπτωση έχει χρώμα κόκκινο ζωηρό ή με καφέ σκούρη απόχρωση λόγω της αποδόμησης της αιμοσφαιρίνης. Κάποιες φορές δεν το βλέπουμε και ανευρίσκεται τυχαία λόγω κάποιας εξέτασης που θα κάνουμε, όπως Σπερμοδιάγραμμα ή καλλιέργεια σπέρματος.
Η αιμοσπερμία μπορεί να συνοδεύεται με πόνο ή καύσο κατά την εκσπερμάτιση, μπορεί όμως να είναι και ανώδυνη.
Αίτια της αιμοσπερμίας :
Η αιτία της αιμοσπερμίας μπορεί να είναι η ρήξη μικρών τριχοειδών αγγείων που βρίσκονται στις σπερματοδόχες κύστεις.- Το αίμα αυτό μπορεί να προέρχεται όμως και από τον Προστάτη ή από την επιδιδυμίδα και τον όρχη λόγω φλεγμονής που προκαλείται κυρίως από λοίμωξη. Σ´αυτές τις περιπτώσεις η συμπτωματολογία θα περιλαμβάνει πόνο ή και καύσο κατά την εκσπερμάτιση.
- Η λοίμωξη θα αντιμετωπισθεί με αντιβίωση και η αιμοσπερμία θα υποχωρήσει.
- Αιμοσπερμία συνήθως υπάρχει μετά από μια επέμβαση, όπως η Βιοψία του προστάτη (λόγω των μικροτραυματισμών που γίνονται από την βελόνη κατά την λήψη των κυλίνδρων του προστάτη). Το αίμα αυτό, με τις εκσπερματίσεις, θα εκτονωθεί και θα σταματήσει να υπάρχει χωρίς να χρήζει φαρμακευτικής αγωγής.
- Άλλες φορές αιτία της αιμοσπερμίας μπορεί να είναι μια κακοήθεια του προστάτη ή των σπερματοδόχων κύστεων. Αυτό θα διερευνηθεί με τον εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο.
- Η αιτία της παρατεταμένης αιμοσπερμίας μπορεί να είναι η λήψη αντιπηκτικής αγωγής που λαμβάνει ο ασθενής.
- Κάποιες φορές, στην πρώτη ούρηση μετά την εκσπερμάτιση μπορεί να υπάρχει αιματουρία.
- Η αιμοσπερμία μπορεί να παρουσιαστεί σ´όλες τις ηλικίες, κυρίως όμως σε άνδρες από 25 μέχρι 70 χρονών.
Όταν παρουσιαστεί οι εξετάσεις που πρέπει να γίνουν είναι :
- Η λήψη ενός καλού ιστορικού και η κλινική εξέταση του ασθενούς αλλά και η δακτυλική εξέταση από τον ουρολόγο είναι απαραίτητη.
- Η εξέταση των ούρων και του σπέρματος για κοινά και άτυπα μικρόβια και το Υπέρηχο κάτω κοιλίας, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να γίνουν άμεσα. Ο ουρολόγος θα ζητήσει εξετάσεις αίματος, PSA Tot και έλεγχο του πηκτικού μηχανισμού.
- Ο υπέρηχος κάτω κοιλίας είναι μια απαραίτητη αλλά και εύκολη εξέταση που μπορεί να μας δώσει απαντήσεις.
- Στην συνέχεια και ανάλογα με τα ευρήματα και την επιμονή της αιμοσπερμίας μπορεί να χρειασθεί να γίνει Μαγνητική κάτω κοιλίας ή πολυπαραμετρική προστάτη.
Θεραπευτική προσέγγιση :
- Η πρώτη ενέργεια μας, εφ´όσον διαπιστωθεί λοίμωξη του γεννητικού συστήματος, είναι να δοθεί η κατάλληλη αντιβιοτική θεραπεία. Αναλόγως την βαρύτητα μπορεί να συνχορηγηθούν και αντιφλεγμονώδη.
- Σε κάποιες περιπτώσεις που συνυπάρχουν συμπτώματα από τον προστάτη και επί επιμονής συμπτωμάτων μπορεί να χορηγηθούν φάρμακα για τον προστάτη όπως Φιναστερίδη ή Ντουταστερίδη και για αρκετό διάστημα. Στόχος της συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής είναι ο περιορισμός της αιμορραγίας.
- Ο έλεγχος, η τροποποίηση ή αλλαγή της αντιπηκτικής αγωγής που λαμβάνει ο ασθενής θα αξιολογηθεί και ο ουρολόγος θα προβεί στις απαραίτητες ενέργειες.
Είναι η εξέταση με την οποία διερευνάται ή διαπιστώνεται η γονιμότητα στον άνδρα.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ :
Για να είναι αξιόπιστο το δείγμα του σπέρματος που διερευνάται θα πρέπει να έχει ληφθεί μετά από αποχή τουλάχιστον τριών (3) ημερών.- Ο άνδρας θα πρέπει να πλυθεί να καθαριστεί (γεννητική χώρα και χέρια ) και να εκσπερματίσει με αυνανισμό (*) σε έναν αποστειρωμένο ουροσυλλέκτη. Θα πρέπει να συλλεχθεί όλη η ποσότητα από την πρώτη σταγόνα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΩΝ ΤΟΥ ΣΠΕΡΜΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ :
- Όγκος σπέρματος : είναι η ποσότητα του σπέρματος που συλλέχθηκε μετά την εκσπερμάτιση. Η ποσότητα είναι ικανοποιητική όταν είναι πάνω από 1,5 ml.
- Ph σπέρματος : θα πρέπει να είναι από 7,2 έως 7,7 . Όταν είναι πάνω από 7,7 τότε πιθανό να ευθύνεται κάποια φλεγμονή των σπερματοδόχων κύστεων η του προστάτη. Εάν είναι κάτω από 7,2 τότε χρειάζεται να γίνει διερεύνηση για τυχόν ύπαρξη δυσλειτουργιών στο επίπεδο του σπερματοδόχων κύστεων ή μπορεί να υπάρχει απόφραξη του εκσπερματιστικού πόρου.
- Γλοιότητα του σπέρματος: είναι η ικανότητα του σπέρματος να ρευστοποιείται γρήγορα σε 20’. Η λοίμωξη του προστάτη ή των σπερματοδόχων κύστεων αλλά και των επιδιδυμίδων μπορεί να την επηρεάσει και να είναι αυξημένη. Συνήθως αυτό σημειώνεται με 2 ή περισσότερους σταυρούς η ως αυξημένη η πολύ αυξημένη. Αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο στην κινητικότητα των σπερματοζωαρίων -είναι μειωμένη- και χρήζει θεραπείας για να αποκαστασθεί.
- Πυοσφαίρια : οι φυσιολογικές τιμές είναι 0 έως 1. Η παρουσία τους υποδηλώνει πιθανή λοίμωξη σε κάποιο σημείο της γεννητικής οδού.
- Αριθμός σπερματοζωαρίων ανά ml : κρίνεται φυσιολογικό το σπερμοδιάγραμμα που έχει σε κάθε ml του πάνω από 15 εκατομμύρια. Εννοείται όσο πιο μεγάλος είναι αυτός ο αριθμός τόσο πιο καλό είναι το υπό μελέτη δείγμα.
- Κινητικότητα σπερματοζωαρίων : η συνολική κινητικότητα είναι ικανοποιητική όταν αυτή κυμαίνεται πάνω από 40%. Η προωθητική ταχεία κίνηση προς τα εμπρός θα πρέπει να είναι πάνω από 32%.
- Οι φυσιολογικές μορφές των σπερματοζωαρίων: θα πρέπει να είναι πάνω από 4%.
ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΟ ΣΠΕΡΜΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ :
- Λοιμώξεις της γεννητικής οδού από κοινά μικρόβια – κυρίως E.Coli Εντεροβακτηρίδια – και από Ατυπα μικρόβια δηλαδή : Ουρεόπλασμα, Χλαμύδια και Μυκόπλασμα.
- Εμπύρετες καταστάσεις
- Ορμονικές καταστάσεις
- Χρήση αναβολικών
- Ακτινοθεραπείες
- Χημειοθεραπείες
- Τραύμα
- Διαβήτης
- Αλκοολισμός
- Έκθεση σε βλαβερές ουσίες : χημικά και πετρελοειδή
- Εφ´ όσον η επιθυμία για σεξουαλική επαφή βρει θετική ανταπόκριση τότε το επόμενο στάδιο είναι η σεξουαλική διέγερση. Αυτή επιτυγχάνεται μέσω του αυτόνομου συμπαθητικού νευρικού συστήματος, βασικός ενορχηστρωτής και αποδέκτης των διαφόρων τύπων ερεθισμάτων: Όραση (οπτικά ερεθίσματα δηλ. εικόνες), Αφή (χάδια, αγγίγματα) και Ακοή (λόγια και ακούσματα). Σεξουαλική διέγερση όμως μπορεί να προκληθεί και από σκέψεις ή φαντασιώσεις.
Επιθυμία -> Σεξουαλική διέγερση ->Στύση ->Επαφή -> Εκσπερμάτιση
Σπερματοζωάρια
- Εφ´ όσον όλα αυτά τα ερεθίσματα συνεχίζουν να υπάρχουν, ενδυναμώνουν προοδευτικά την Σεξουαλική διέγερση και ταυτόχρονα οδηγούν σε μεγάλη Αγγειοδιαστολή και αιμάτωση στην γενετική χώρα αλλά και σε αυξημένη έκκριση Τεστοστερόνης. Αυτό που θα ακολουθήσει είναι η Στύση.
Η Στύση επιτυγχάνεται με την πλήρωση από αίμα των συρραγγωδών σωμάτων του πέους. Το πέος επιμηκύνεται και σκληραίνει . Με την επαφή επιτυγχάνεται η Εκσπερμάτιση.
Η εκσπερμάτιση άλλωστε είναι και ο τελικός στόχος της σεξουαλικής διέγερσης και αποτελεί βασικό συστατικό της φυσικής σύλληψης.
- Λίγο πριν φτάσουμε στην εκσπερμάτιση ξεκινά μια ρυθμική σύσπαση των λείων μυϊκών ινών των επιδιδυμίδων, των σπερματικών πόρων, των σπερματοδόχων κύστεων και έτσι επιτυγχάνεται η προώθηση του σπερματικού υγρού, που περιέχει και τα σπερματοζωάρια. Ταυτόχρονα ο προστάτης εκκρίνει προστατικά υγρά, λίγο πριν διέλθει απ´αυτόν το εκσπερματιστικό υγρό με το οποίο και θα αναμιχθούν για να αποτελέσει το τελικό προϊόν της εκσπερμάτισης. Το σπέρμα θα εξέλθει από το σπερματικό λοφίδιο και θα γεμίσει τον χώρο της προστατικής μοίρας της ουρήθρας. Η προστατική μοίρα της ουρήθρας είναι η ουρήθρα που βρίσκεται ανάμεσα στο σπερματικό λοφίδιο και τον αυχένα της ουρ. κύστης. Δευτερόλεπτα πριν το σπέρμα γεμίσει τον χώρο της προστατικής μοίρας της ουρήθρας, ο αυχένας της ουροδόχου κύστης ή έσω σφιγκτήρας της ουρήθρας, συσπάται για να μην επιτρέψει την είσοδο του σπέρματος στην ουρ. κύστη. Αμέσως μετά ακολουθεί η ρυθμική σύσπαση το βολβοσηραγγωδούς μυός, του ισχιοσυραγγώδους μυός και του ανελκτήρα μυ του περινέου. Έτσι επιτυγχάνεται αυξημένη πίεση στα τοιχώματα της προστατικής μοίρας της ουρήθρας και έμμεσα στο περιεχόμενό της, το εκσπερματιστικό υγρό. Ενώ στην οπίσθια ουρήθρα έχουμε αυξημένες πιέσεις στην πρόσθια ουρήθρα την ίδια στιγμή έχει δημιουργηθεί χαλάρωση και ταυτόχρονη χάλαση του ουρηθρικού στομίου για να διέλθει εύκολα κατά ώσεις και με δύναμη το προϊόν της εκσπερμάτισης.
Επιδιδυμίτιδα
Τι είναι η Επιδιδυμίδα ;
Είναι ένα μικρό όργανο που μοιάζει με το σημείο στίξης, του κόμματος. Το ανώτερο τμήμα της, το διογκωμένο, είναι σε επαφή με τον άνω πόλο του όρχεως ενώ το μεσαίο τμήμα, το σώμα της επιδιδυμίδας, είναι σε επαφή με την οπίσθια επιφάνεια του. Το τελικό της τμήμα , η ουρά, βρίσκεται σε επαφή με τον κάτω πόλο του όρχεως.
Σε τι χρησιμεύει η Επιδιδυμίδα;
Η επιδιδυμίδα είναι η συνέχεια του όρχη. Στον όρχη παράγονται τα σπερματοζωάρια και καθώς προωθούνται προς την επιδιδυμιδα, ωριμάζουν και ταυτόχρονα μεταφέρονται για αποθήκευση προς την σπερματοδόχο κύστη. Εκεί τα σπερματοζωάρια θα ενωθούν με άλλες εκκρίσεις και θα αποτελέσουν το εκσπερματιστικό υγρό.
Τι είναι η Επιδιδυμίτιδα ;
Είναι η φλεγμονή της επιδυμίδας που προκαλείται από μια μικροβιακή λοίμωξη. Τα συνήθη μικρόβια είναι το E.Coli ή το εντεροβακτηρίδιο αλλά και τα Χλαμύδια.
Επιδιδυμίτιδα (υπέρηχος): φλεγμονή του σώματος και της ουράς της επιδιδυμίδας
Επιδιδυμίτιδα (υπέρηχος): φυσιολογική απεικόνιση της επιδιδυμίδας
Ποια είναι τα συμπτώματα της Οξείας Επιδιδυμίτιδας ;
Η αιθνίδια διόγκωση της επιδιδυμίδας είναι το κυρίαρχο σύμπτωμα. Αυτή συνοδεύεται με έντονο πόνο και πυρετό, συνήθως υψηλό, από 38 έως και 39 C, που μπορεί να συνοδεύεται από έντονο ρίγος. Πολλές φορές έχει προηγηθεί μια Προστατίτιδα.
Τι είναι Χρόνια Επιδιδυμίτιδα ;
Είναι η κατάσταση στην οποία περιέρχεται η επιδιδυμίδα όταν δεν θεραπευθεί η οξεία φάση της, είτε γιατί δεν έγινε σωστή θεραπεία είτε ή δεν αντιμετωπίσθηκε άμεσα. Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι να παραμένει διογκωμένη και συχνά να υποτροπιάζει και να χρήζει θεραπείας. Επίσης μπορεί να έχει συνέπεια στην γονιμότητα λόγω απόφραξης του αυλού της επιδιδυμίδας προσωρινής ή μόνιμης.
Διαγνωστικός έλεγχος
Εξετάσεις ούρων, γενική και καλλιέργεια, καλλιέργεια σπέρματος για κοινά μικρόβια και ανίχνευση για άτυπα μικρόβια, Psa tot και Γενική αίματος. Η διάγνωση τις περισσότερες φορές γίνεται με την ψηλάφηση αλλά κυρίως με τον Υπέρηχο οσχέου ή και με το Τρίπλεξ οσχέου.
Φαρμακευτική αγωγή
Η κατάλληλη θεραπεία με αντιβίωση και συνχορήγηση για κάποιο διάστημα με αντιφλεγμονωδη. Είναι όμως απαραίτητο για ένα καλό αποτέλεσμα και αποτελεσματική θεραπεία η κλινήρης θέση του ασθενούς για τις πρώτες μέρες και στην συνέχεια η ανάρτηση του οσχέου με ανελκτήρα οσχέου (σπασουάρ).
Ακτινοσκιερά μορφώματα, με διάμετρο περίπου 5 χιλ. Συνήθως τυχαίο εύρημα της ακτινογραφίας ΝΟΚ. Εντοπίζονται πολύ συχνά στην λεκάνη και πιο πολύ αριστερά.
Εμφανίζονται πιο συχνά στις γυναίκες απ´ότι στους άνδρες. Δημιουργούνται από την εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στο τοίχωμα της φλέβας και γι΄αυτό έχουν κυκλική μορφή με ένα (μαύρο) κενό στο κέντρο. Είναι βλάβες μόνιμες και αμετακίνητες.
Δεν γνωρίζουμε ποια είναι η αιτία που δημιουργούνται. Μπορεί λόγω συγγενούς αιτιολογίας ή λόγω κιρσών ή μιας πιθανής γεννητικής ανωμαλίας που μπορεί να παρουσιάζει το τοίχωμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να συνδέεται με το Σύνδρομο Maffuci (*)
(*) Σύνδρομο Maffuci : Ένα εξαιρετικά σπάνιο Σύνδρομο (έχουν αναφερθεί μερικές εκατοντάδες περιστατικά παγκοσμίως) που συνδέεται με ενχοδρωμάτωση και παρουσία αιμαγγειωμάτων στα μαλακά μόρια κυρίως στα δάκτυλα.